Jij met je mening

Alvast een leeswaarschuwing vooraf. Dit is een lange. En die moest eruit. Als jij hem doorleest tot het einde, verdien jij sowieso applaus 🙂

Wat een week -bijna twee dan- hebben we achter de rug. Ik weet niet hoe het jou vergaan is, maar ik vond de mediastorm die vorige week losbrak even ontzettend heftig. En niet alleen omdat ik persoonlijke ervaring heb met het onderwerp, waarover ik zo nu en dan in mijn inspiratiemail over deel, maar vooral vanwege dat wat ik zowel in de reguliere media als op social media zag gebeuren. 

Het is iets wat je ook bij rouw of andere vormen van tegenslag in het leven tegenkomt. Het is hét virus van deze tijd: je mening en veroordeling direct uitspreken. Piet geeft ongebreideld zijn mening over dat wat er in het nieuws komt, Harry reageert daarop met zíjn mening en vervolgens plast Henriette er ook nog haar ideeën en aannames overheen. Zonder naar elkaar te luisteren. Zonder oor te hebben voor wat het werkelijke verhaal is. Zonder vragen te stellen. Nee, gewoon enkel je mening droppen.

In het geval van seksueel grensoverschrijdend gedrag uiten de reacties zich vaak als victim blaming, het slachtoffer schuld toebedelen, iets wat je nu ook zag gebeuren.

Je had toen je mond open moeten trekken!
Niet achteraf huilie-huilie lopen doen als je carrière mislukt is hè?
Je hebt het vast zelf uitgelokt en vond het toen niet erg.
Et cetera…

Andersom gebeurde dat trouwens ook, richting de mensen die nu beticht worden van het daderschap. Het ene oordeel volgde op het volgende verwijt en de meninggevers buitelden over elkaar om maar te zeggen hoe afschuwelijk bepaalde personen waren, zelfs nog zonder dat zij zelf de ruimte hadden gekregen om zich hiervoor te verantwoorden. 

Dit gaat over jou en mij

Nu valt hier heel veel over te zeggen, maar ik wil het hier naar ons persoonlijke leven trekken. Dit gebeurt namelijk op elk vlak. 

Je mening droppen als iemand iets over zijn/haar ervaring met rouw vertelt. Je mening droppen als iemand een kind met een beperking krijgt of heeft. Je mening droppen over de levenskeuzes die iemand maakt. De meningen buitelen over elkaar heen.

Voorbeeld van een volstrekt willekeurig gesprek:
Melissa: Ik merk dat ik het zo lastig vind om sinds het overlijden van mijn vader mijn werk weer op te pakken. Alles wat er gebeurd is, speelt steeds maar door mijn hoofd. En het voelt gewoon zo zinloos om met iets als werk bezig te zijn.
Marieke: Maar je moet er ook niet in blijven hangen hè? Je moet ook door. Het is ook echt beter voor je, als je afleiding krijgt. Dus schouders eronder en toch weer aan het werk.

En als jij denkt dat dit overdreven is: nee. Deze reacties krijg je. Zo werkt het op elk vlak. Waar Melissa ruimte maakt voor een gesprek, ze geeft aan waar ze tegenaan loopt, slaat Marieke elke mogelijkheid tot een constructief gesprek dood door haar mening, aannames en overtuigingen te droppen. En ja, in dit voorbeeld is het heel duidelijk, maar die neiging hebben we vaak. Ik ook. De kunst is om die neiging op te merken en er niets mee te doen. Je oordeel of overtuiging opzij zetten en de ander nieuwsgierig ‘aftasten’. Figuurlijk graag. Gooi eens niet een mening, maar stel een vraag. Dat heet belangstelling. 

Goh, wat speelt er dan allemaal door je hoofd?
Wat maakt dat je werk zo zinloos voelt?
Wat heb je nodig, wat zou je prettig vinden?
Welke stap voelt voor nu goed?

Negen van de tien keer gaat het helemaal niet om jouw mening. In veel gevallen wordt deze ongevraagd gedropt. Dus als je al je mening wilt geven, vraag dan of de ander jouw mening of visie wil horen. En kom dan met een onderbouwd verhaal.

Stel eens vragen

Terugkomend op de victim blaming in de media: ik zag maar weinig mensen vragen stellen. Al zeker niet op de plek waar de vragen gesteld moeten worden. Want hoe komt het precies, dat deze vrouwen dit verhaal zo lang hebben verzwegen? Wat maakt dat deze vrouwen in staat zijn om de last zo lang alleen te dragen? Waar zit de schaamte precies? Waar wordt deze door veroorzaakt? Als er een plek is waar je terecht kunt met je vragen, wat maakt dat het zo moeilijk is om die stap te zetten? Wat is jouw ervaring daarin? 

Stel vragen. Open. Belangstellend. Slik je mening in. Accepteer dat je een mening, een eerste gedachte, hebt en parkeer deze. 

Als iemand anders rouwt -of leeft- dan jij
En jij vindt daar iets van
Dan hoef je daar niets mee

Stel een vraag
Wees belangstellend
En leer van de ander

Waar komt iemands overtuiging of ervaring vandaan? Wat maakt dat het voor hem of haar zo werkt? Wat raakt hem of haar zo? 

Het doet er niet toe dat jij andere keuzes maakt. Dat jij het leven anders ervaart. De ander heeft iets ervaren en jij mag rustig uitvragen wat maakt dat die ander dat zo ervaren heeft, wat dat met die persoon heeft gedaan.

Als ik jouw levensverhaal schrijf, pas ik dit principe toe.

Ik stel vragen. Ben nieuwsgierig. Wil jóuw ervaring horen. Vraag je helemaal uit, zonder je te veroordelen, zonder mijn mening te geven over wat jij gedaan hebt, hoe jij gehandeld hebt. In jouw levensverhaal gaat het niet om míjn ongevraagde adviezen.

Juist door deze houding kan ik in jouw huid kruipen, jouw verhaal schrijven, het helemaal laten voelen als het jouwe. 

Ik wens het onze hele maatschappij toe dat we wat meer op deze manier met elkaar omgaan. Niet direct je mening geven. Niet direct formuleren wat jíj vindt. Maar vragen stellen. 

Nee, je hebt niet alles zelf meegemaakt. Maar dat hoeft niemand in de weg te staan. Wees nieuwsgierig. Oprecht belangstellend. Neem de tijd. Treedt de ander met open vizier tegemoet. Want precies daar leren we van elkaar. Stellen we meningen bij. Wankelen onze eigen overtuigingen. En precies daar is het waar je écht rijk wordt.

Excuses voor dit belachelijk lange epistel. Het moest er even uit. Dit is mijn mening… En daar mag jij op reageren. Stel je dan wel een vraag? 🙂

Wil jij jouw levensverhaal laten schrijven? Of gewoon eens een goed gesprek over jouw leven, om uit te vogelen waar je vandaan komt en waar je nu staat? Kun je steun bij rouw gebruiken? Je begint simpel en snel met het boeken van een gratis inspiratiesessie of bakkie troost in mijn agenda!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.