Kiezen is stom, toch?

In augustus 2021 kreeg ik heel onverwacht een telefoontje van iemand die ik al een aantal jaren niet meer gesproken had. Het was een dame die ik nog kende uit mijn tijd op de polikliniek in het ziekenhuis. Ze bood me per telefoon een toffe baan mét studie aan. Natuurlijk streelde het mijn ego dat ze aan mij dacht en dat ze me capabel achtte voor de job. Uiteraard vertelde ik haar dat ik het niet kon doen. Ik ben ten slotte gek op mijn bedrijf én ik zou al met mijn nieuwe studie tot rouwbegeleider starten. 

Ik nam de baan niet aan, maar er gebeurde wel iets bijzonders. Een aantal weken daarvoor sprak ik hardop het verlangen uit om een baan te vinden van zo’n 8 uur per week, flexibel in te zetten en haalbaar naast mijn opleiding en bedrijf. Dat zou mij tijdens de opleiding tot rouwbegeleider wat rust geven. Een eigen bedrijf betekent veel energie en aandacht in je bedrijf stoppen. Energie en aandacht die ik óók in mijn opleiding wil stoppen. Dus om wat druk van mijn schouders te halen, leek het me fijn om een paar uur per week elders te werken. Maar ja… waar vind je nu een baas bij wie je zo weinig uren flexibel -maar wel tijdens kantoortijden- kunt inzetten? Ik besloot dat het kon, dat het bestond en dat ik er tegenaan zou lopen.

“Ik kan niet fulltime in deze functie bij je komen, maar ik kan wel iets anders voor je betekenen”, zei ik dan ook in datzelfde telefoongesprek. En zo geschiedde. In no time ontstond de functie die ik zocht en die exact voldeed aan de wensen die ik een aantal weken eerder uitsprak, bij een bedrijf dat ook nog eens precies bij mij past. Out of the box en met elkaar het werk verzetten, daar waar jóuw kracht ligt.

Kiezen is verliezen

Ineens viel alles op zijn plek. In oktober startte ik mijn werk. Ondertussen liep mijn bedrijf door, startte ook mijn opleiding én maakte ik een foutje in de planning van proefcliënten, dus startte ik de rouwbegeleiding met iets te veel proefcliënten 🙂

Mijn dagen zaten overvol. En ik genoot. Dat lukte door de juiste dingen te doen. Maar er was nog iets. Ik leerde in de afgelopen jaren kiezen. En dat kwam me nu verdraaid goed van pas. Want heel simpel: als je ergens energie geeft, heb je ook ergens energie te sparen. Dus intereseert het me nog net even wat minder dat er zooi op de keukentafel ligt. Geef ik vrij makkelijk huishoudelijke taken uit handen en heb ik al mijn vrijwillgersklussen neergelegd. In plaats daarvan kies ik voor een wandeling met de hond, die me energie geeft. Doe ik even niet veel aan sociale afspraken en weiger ik me daar schuldig over te voelen. Kies ik daarentegen voor een avondje badderen in stilte, omdat ik op die manier zo fijn ontprikkel.

Kiezen is verliezen. Zo koos ik ervoor wat minder blogs te produceren en geen inspiratiemail te sturen. In plaats daarvan gaf ik mijn energie aan de mooie mensen die ik interviewde en aan de dappere mensen die in de rouwbegeleiding stapten. 
Afgelopen week kwam daar nog een keuze bovenop. Ik stapte uit de focusgroep, de club van ondernemers die me onwijs ver heeft gebracht in het afgelopen jaar. Maar het was tijd om los te laten. De keuze was niet makkelijk. Deed pijn. Ik sloot deze mensen afgelopen jaar in mijn hart. Het bracht me veel én ik vond het tof om er zelf ook iets te brengen. Dus hikte ik tegen de keuze aan. Stelde deze uit. Wilde niet door de pijn heen. Tot de kogel door de kerk was, het besluit genomen was. Toen ik koos, ontstond er ineens veel meer energie dan dat dat de focusgroep in een week daadwerkelijk kostte. Vloog ik in een uur tijd door mijn huis heen, ruimde de zooi op de keukentafel op én kreeg weer voldoende inspiratie voor een nieuwe mail & blog 😉

Kiezen is verliezen. Kiezen doet pijn. Maar kiezen levert je ook héél veel op. Als jij merkt dat je energie lekt, dan heb je keuzes te maken. Zo kost rouwen veel energie. Of zorgen voor iemand. Een veranderend takenpakket. Een nieuwe baan. Dat betekent dat je keuzes hebt te maken. Vind je dat lastig? Voel je vrij om er met me over te brainstormen in een gratis inspiratiesessie. Je boekt dit zelf heel eenvoudig in mijn agenda

Arianne werkt als tekstschrijver van levensverhalen, biedt online het programma Schrijf je Rouw aan en is in opleiding tot rouwbegeleider. Regelmatig deelt ze haar inspiratie in blogs en mails. Als eerste op de hoogte zijn? Schrijf je in voor de inspiratiemail.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *