Oktober, de maand van…

Het is oktober. De herfst is aangebroken en dat is toch altijd een periode van naar binnen keren. Tegelijk is oktober ook de maand waarin juist het naar buiten toe keren gestimuleerd wordt. Oktober is namelijk een maand waarin de ene na de andere awareness je om de oren slaat. En daar wil ik het even met je over hebben vandaag. 

Als schrijver van levensverhalen en als iemand die werkt met rouw, ben ik een absolute voorstander van het delen van verhalen, dat zal je niet verbazen. En toch merk ik dat het iets met me doet, nu oktober wel verstikt lijkt door de ene na de andere awareness-actie. 

Allereerst is oktober al jaren dé maand van aandacht voor borstkanker. Daarnaast is ook het verschijnsel stoptober inmiddels goed ingeburgerd en is oktober bij uitstek dé maand om weer een poging tot stoppen met roken te doen.
Verder is oktober de maand van Babyloss Awareness, oftewel aandacht voor stilgeboren baby’s en baby’s die kort na hun geboorte overlijden. Het is de week waarin ouders naar buiten treden met hun verhalen.
Op dit moment is het ook de awareness week van #ikbenopen, een initatief dat meer openheid bepleit over mentale struggles.
Daarnaast is er in oktober aandacht voor ADHD, Rett-syndroom, armoedebestrijding, reuma, psoriasis en er is de nationale coming-out-dag.

Het wringt, al die ‘awareness’

Het zijn stuk voor stuk belangrijke zaken. En het is absoluut van belang dat we verhalen delen, zodat mensen weten dat ze niet alleen zijn. Maar persoonlijk merk ik dat het ergens wringt. Natuurlijk is het prachtig wanneer verhalen gedeeld worden in deze periodes. Doe dat vooral! Over veel zaken mag nog veel meer en vaker gedeeld worden. En dat is ook precies waar voor mij de schoen wringt. Ik bepleit een jaar vol awareness. Gewoon 365 dagen per jaar. Dagen waarin er verhalen gedeeld worden, waarin er gesproken wordt over wie jij bent en waar jij in je leven mee te dealen krijgt. Want jij bent niet alleen. Jij bent niet de enige die reuma krijgt en dromen op moet geven. Jij bent niet de enige die een kindje verliest en dealt met de rouw. Jij bent niet de enige die borstkanker doorstaat. Jij bent niet de enige die in armoede leeft. Hoe heerlijk zou het zijn als we hier ‘gewoon’ over kunnen praten. Als we onze verhalen ‘gewoon’ zouden kunnen delen, zonder oordeel van een ander. Als we met elkaar ‘gewoon’ zouden accepteren dat dit het leven is. Dat er geen perfect plaatje bestaat, dat we stuk voor stuk mensen zijn met struggles, die ook maar zo goed en zo kwaad al die levels van het leven proberen te voltooien.

Niemands levensweg bestaat uit enkel voorspoed

Ik roep het niet voor niets standaard: ieder mens heeft een verhaal. Ieder mens vindt tegenslag op zijn pad. De een vroeg, de ander later. De een onwaarschijnlijk veel, de ander wat minder. Maar niemands levensweg bestaat uit enkel voorspoed. De kunst van het leven is leren omgaan met precies dat: leven. Je blijven voortbewegen, af en toe stilstaan, ervaren wat je geraakt heeft, waar het leven pijn doet en wat het leven de moeite waard maakt om weer een beweging vooruit te maken. 

Het delen van verhalen is daarin ontzettend waardevol. Want jij bent niet alleen. Welke vorm van moeite, tegenslag, pijn of verdriet jij ook op je weg vindt: je bent niet alleen. Awareness in bepaalde weken of op bepaalde dagen is prachtig. Maar laten we met elkaar veel meer delen dat het leven het leven is. Zonder ons te schamen voor armoede, psychische problematiek of verborgen rouw. Laten we onze struggles nog veel meer normaliseren. Zodat we voor heel veel zaken in de toekomst geen awareness-week of awareness-dag meer nodig hebben.



Wil jij iets met jouw verhaal en ben je nieuwsgierig naar de mogelijkheden? Je kunt met mij altijd even sparren over jouw verhaal. Kijken we samen naar de momenten die jóu gevormd hebben. Boek gewoon een gratis inspiratiesessie in mijn agenda!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *