Voorzichtig het nieuwe jaar in?

Terwijl ik zit te mijmeren met welke woorden ik toch de eerste mail voor het nieuwe jaar kan openen, trippelen er kattenpootjes voorbij. Mijn kantoor is vandaag de keukentafel en onze kleine, kattige huisvriendin Lola -die op kamers woont op zolder- heeft bedacht dat ze naar buiten wil. Naar buiten… En nu zit ik met open mond, een grijns op mijn gezicht en koude voeten van de openstaande achterdeur aan tafel deze mail te tikken en blij te zijn.

En jij denkt misschien: hoezo? Maar je moet weten dat dit een gigantische mijlpaal is voor onze poezenvriendin. Ze kwam jaren geleden in ons leven, omdat ze op de plek waar ze woonde moest samenwonen met twee andere katten. Dat ging niet zo goed. Ze vond haar plaats in ons huis, maar toen Julian geboren werd en ik uit het ziekenhuis kwam, schrok ze zich kapot van die baby in ons huis. Ze trok zich terug op de bovenverdieping. We verhuisden, en al snel woonde ze ook hier boven. Ze eigende zich de zolderverdieping toe. Regelmatig meldt ze zich op de eerste verdieping óf op mijn kantoor voor eten, water en uiteraard voor de nodige kroelsessies. Beneden kwam ze niet veel meer, behalve als ze naar buiten wilde. En ook dat nam steeds verder af. Met oud & nieuw trok ze zich elk jaar terug in een hoekje op zolder, om na dagen boven water de komen. Elk jaar duurde het langer voor ze weer naar buiten wilde. Tot ze vorig jaar in augustus bedacht dat het vuurwerk vast voorbij zou zijn en er eind september weer geknald werd. Dan is je jaar kort hoor…

De link met jouw leven

Goed. Ik ga hier straks echt een link leggen met jouw leven, maar nog even over die waaghalzerij van onze poezenvriendin. Sinds een tijdje heeft ze nieuw voer, waar een kalmerend stofje doorheen zit. Kost kapitalen, maar onze poezenvriendin knapt zienderogen op. Met een ingestudeerde arrogante blik bekijkt ze nu de hond, ze durft een knuffel te ontvangen van kindlief, komt af en toe beneden kijken of de kust veilig is en vandaag, zo’n zeven maanden eerder dan vorig jaar, verzoekt ze me dus de toegang naar de buitenwereld te openen.

Spannend vond ze het wel. De vluchtroute naar binnen moest open blijven. Maar dapper ging ze in de deuropening zitten, de buitenwereld bekijken. Daarna volgde een voorzichtig pootje. En nog één. Tot ze voor de tuindeuren heen en weer paradeerde. Dertig seconden later trippelde ze weer naar binnen om op adem te komen, waar ik haar uiteraard opwachtte met complimenten en een dikke knuffel.
Niet veel later trippelde ze weer naar buiten. Iets gedecideerder dit keer. En net een stukje verder op avontuur, de hoek van de bijkeuken om.
Ze herhaalde het tripje nog een aantal keren, tot ik met hele koude voeten van de tocht besloot de deur te sluiten na haar binnenkomst. Dus ging madam lekker voor de tuindeur naar buiten zitten kijken. En ineens stroomde de inspiratie. 

Want lieve jij…

ELK AVONTUUR BEGINT MET EEN HEEL KLEIN STAPJE, OOK DIT NIEUWE JAAR

Ik hoop natuurlijk dat je uitkeek naar het begin van dit nieuwe jaar. Maar misschien zie je er wel als een berg tegenop. Vind je het spannend, omdat je iemand achterliet in het oude jaar. Vind je het vanwege rouw of tegenslag pittig om de buitenwereld weer in te gaan. Voel je angst voor de verwachtingen daarbuiten.
Als dat het geval is, weet dan dat alles begint met dat ene, kleine, dappere ministapje. Weet dat je soms gewoon eerst even die buitenwereld mag observeren. De vluchtroute vrij mag houden. En dan dat eerste stapje zet. En dan heel voorzichtig nog één. Om daarna terug op te laden en nog eens te gaan. Dit keer misschien wat verder en wat langer. En VIER DIE STAPJES

Echt… Vier het moment dat je weer om je heen durft te kijken. Voel de trots als je je teen in dat koude water steekt. Het beest in de bek kijkt. Of dat nu het nieuwe jaar is, je eerste stappen na het overlijden van je dierbare, of wanneer je al verder op de weg bent en nieuwe keuzes durft te maken. VIER. Want elk stapje is het waard om gevierd te worden. JIJ bent het waard om gevierd te worden. Laat 2022 dan ook het jaar worden waarin je elke stap, klein of groter viert.

Kun jij steun gebruiken bij het zetten van die eerste stap? Een duwtje in de rug om elke stap KEIHARD te vieren?
Wil je aan de slag te gaan met jouw rouw of tegenslag, de verantwoordelijkheid voor jouw leven in handen nemen? Je levensverhaal op papier? Boek dan vandaag nog een gratis kennismaking of bakkie troost in mijn agenda! Je gaat simpelweg vooruit door de eerste stap te zetten 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.